Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Από Αύγουστο σε Μάη...





Από Αύγουστο σε Μάη...

Οι πυρκαγιές, ο ΕΝΦΙΑ που θα τον καταργούσε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι μεγάλες δυσκολίες

Από Αύγουστο χειμώνα, λέει ο λαός, αλλά μέχρι τώρα δεν το είδαμε. Έχουν αλλάξει οι εποχές. Μόλις πριν από λίγο καιρό, Ιούνιο, είχαμε... πρωτοβρόχια, τον περασμένο Σεπτέμβριο είχαμε ζέστες. Μόνο οι πυρκαγιές είναι συνεπείς στις ημερομηνίες τους. Με το που θα σκάσει μύτη άνοδος θερμοκρασίας αρχίζει το πανηγύρι. Α, και τα σχολεία έχουν μια σχετική συνέπεια. Αρχίζουν πριν από τις 15 Σεπτεμβρίου, πολλές φορές χωρίς τα απαραίτητα βιβλία!
Να μην ξεχάσω, στην ώρα του είναι και ο ΕΝΦΙΑ, που θα μας έρθει κανονικά την 31η Αυγούστου. Σου λέει «Πέρασες καλά το καλοκαίρι, ε; Τώρα θα σου δείξω εγώ!» και σου ρίχνει κατακέφαλα τον φόρο! Ναι, για τον ΕΝΦΙΑ που θα καταργούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, για τον ΕΝΦΙΑ που έριξε τον Σαμαρά ομιλούμε.
Το θέμα, αγαπητοί, είναι ότι πέρασε ακόμη ένα καλοκαίρι και δεν το πήραμε χαμπάρι! Δεν υπάρχει χρήμα, δεν υπάρχει διάθεση, δεν υπάρχουν προϋποθέσεις. Θα μου πεις, «για κάτσε, είχες και στα νιάτα σου τη δυνατότητα να περνάς όμορφες διακοπές;». Όχι, δεν την είχα, αλλά εργάστηκα και εργάζομαι 50 χρόνια και κάποια στιγμή απολάμβανα τους καρπούς των κόπων μου. Και περίμενα να έρθει το καλοκαίρι με λαχτάρα και δεν σκεφτόμουν, με το που ερχόταν ο Αύγουστος, ότι έβαζα ακόμη έναν χρόνο στην πλάτη μου. Δύσκολη πολύ έγινε η ζωή, παιδιά. Και δεν ζουν οι γονείς να τους ρωτήσω πώς τα κατάφεραν εκείνοι και στάθηκαν όρθιοι στις συμφορές. Αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή, πρέπει να επιζήσουμε, πρέπει να τα βγάλουμε πέρα, γιατί έχουμε υποχρεώσεις και πράγματα να κάνουμε.
Ας κλείσουμε αυτό το καλοκαίρι με τους στίχους του Δημήτρη Χριστοδούλου, που μελοποίησε ο μέγας Ζαμπέτας και τραγούδησε ο Σταμάτης Κόκοτας:

Πάει λοιπόν κι αυτό το καλοκαίρι
τ’ αφήσαμε κι αυτό στην αμμουδιά,
τ’ αφήσαμε κι αυτό να πάρει
το δρόμο που τραβάνε τα πουλιά.

Από Αύγουστο σε Μάη
θα γεράσουμε,
σαν το κύμα στ’ ακρογιάλι
θα περάσουμε.

Πάνε λοιπόν και φέτος οι αγάπες
που βρήκαν μια ζωή στην αμμουδιά,
τις πήρε στα βαθιά όλες το κύμα
κι αφήσαν το τραγούδι στην καρδιά.


Καλό χειμώνα, παιδιά...

Η Ακίς

Η κατάργηση της αριστείας, αποφασιστικός παράγων αποτυχίας μιας χώρας




Η κατάργηση της αριστείας, αποφασιστικός παράγων αποτυχίας μιας χώρας

ΟΤΑΝ το 1981 εξελέγη στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής ο «playboy του Hollywood» Ρόναλντ Ρέιγκαν, πολλοί ήσαν αυτοί που πίστευαν ότι η διακυβέρνηση του θα ήταν μια διασκεδαστική κωμωδία, η οποία θα τροφοδοτούσε τη διεθνή σάτιρα - όπως καλή ώρα τα καμώματα του σημερινού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Προς γενική έκπληξη, όμως, όχι μόνο δεν συνέβη αυτό, αντιθέτως ο Ρέιγκαν απεδείχθη ένας εκ των καλύτερων προέδρων των ΗΠΑ.
Ένα από τα πρώτα προβλήματα των ΗΠΑ, για το οποίο ενημερώθηκε ο νέος πρόεδρος, ήτο «η υστέρηση της ανταγωνιστικότητος του εμπορίου και της βιομηχανίας», το οποίο -κατά την άποψη των συμβουλών του- οφείλετο στην έκρυθμη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί στην εκπαίδευση τα προηγούμενα χρόνια. Η επίλυση του προβλήματος ανετέθη αμέσως στον υπουργό Παιδείας Τερέλ Μπελ, ο οποίος με τη σειρά του ανέθεσε τη μελέτη του προβλήματος σε επιτροπή 18 εμπειρογνωμόνων η οποία σε τακτό χρόνο παρέδωσε την έκθεση της με τίτλο «Anation at risk» («Ένα έθνος σε κίνδυνο»), με την οποία εισηγείτο την άμεση μεταρρύθμιση στον χώρο της Παιδείας. Στην έκθεση, μεταξύ άλλων, ανεφέροντο και τα εξής: «Οι προσδοκίες από το εκπαιδευτικό σύστημα δεν θα πρέπει να είναι τίποτε λιγότερο από προσδοκίες για αριστεία. Για τον ως άνω σκοπό επιβάλλεται η χρήση αυστηρών μετρήσιμων κριτηρίων αξιολόγησης των μαθητών. Και σε αξιολόγηση θα υποβάλλονται και οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι θα λογοδοτούν για την εργασία τους». Για τη σπουδαιότητα της εκπαίδευσης μίλησε προ καιρού και ο Γάλλος νομπελίστας οικονομολόγος Ζαν Τιρόλ λέγοντας τα εξής: «Στη νέα αυτή εποχή που ζούμε, η εκπαίδευση θα είναι ο αποφασιστικός παράγων της επιτυχίας ή της αποτυχίας μιας χώρας».
Και ενώ αυτά συμβαίνουν στον πολιτισμένο κόσμο της Δύσεως, η Παιδεία στη χώρα μας έχει καταστεί ο σάκος του μποξ όλων των κυβερνήσεων. Αρπίζοντας από το λογότυπο του πολύπαθου Υπουργείου Παιδείας, μόνο τα τελευταία οκτώ εννέα χρόνια έχουν εναλλαγεί οι λέξεις «παιδείας», «θρησκευμάτων», «πολιτισμού», «αθλητισμού», «διά βίου μάθησης» και «έρευνας». «Ε, και τι έγινε;» θα ρωτήσει κάποιος. Κι όμως, έγινε. Διότι πέραν της συγχύσεως που προκαλούν στους πολίτες αυτές οι συχνές μετονομασίες, για κάθε λέξη που μπαινοβγαίνει στο λογότυπο του υπουργείου το κόστος υπερβαίνει τα 800.000 ευρώ από την αλλαγή των σφραγίδων, των επιστολόχαρτων και κυρίως των τίτλων σπουδών (απολυτήρια, ενδεικτικά και πτυχία), τα οποία υπερβαίνουν το 1.000.000 αντίτυπα ετησίως.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μεταρρυθμίσεις στον χώρο της Παιδείας δεν αποτελούν απόρροια της διαφορετικής πολιτικής των εναλλασσόμενων στην εξουσία κομμάτων, αλλά και αυτής ακόμη των υπουργών του αυτού κόμματος. Κρίνεται επίσης αναγκαίο να λεχθεί ότι η Παιδεία δεν έχει υποστεί επιθέσεις μόνο από φιλοαριστερές κυβερνήσεις, αλλά και από ακραιφνείς συντηρητικές. Χαρακτηριστικές, οι μεταρρυθμίσεις του Γεωργίου Ράλλη (1976-77), κατά τις οποίες επεβλήθησαν η δημοτική γλώσσα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαιδεύσεως και η διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών από μετάφραση. Βέβαια, οι πλέον καταστροφικές μεταρρυθμίσεις ήσαν εκείνες του ΠΑΣΟΚ (1981-1984), διά των οποίων επεβλήθη η δημοτική ως επίσημη γλώσσα του κράτους, το μονοτονικό σύστημα, νομιμοποιήθηκε το πανεπιστημιακό άσυλο και εξελέγησαν καθηγηταί ΑΕΙ λέκτορες, στερούμενοι διδακτορικών τίτλων.
Φαίνεται, όμως, ότι τη χαριστική βολή της Παιδείας τη δίνει η σημερινή κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, η οποία γκρεμίζει ό,τι έχει απομείνει όρθιο στον εθνικό αυτό χώρο. Πάγια πολιτική του φαίνεται να είναι η υπονόμευση κάθε άξιας που έχει απομείνει στην ελληνική εκπαίδευση. Εφαρμόζοντας κατά γράμμα τη μαρξιστική «μέθοδο του σαλαμιού», μια κυβέρνηση, στην οποία μετέχουν τέως στελέχη του ορθόδοξου ΚΚΕ και της νεολαίας του, με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο τον πρωθυπουργό και με μπροστάρη έναν υπουργό, ο οποίος εξαργύρωσε τη στρατιωτική θητεία του, προχωρεί σταδιακά στην κατάργηση των παρελάσεων, τις οποίες θεωρεί γέννημα ολοκληρωτικών καθεστώτων, στην κατάργηση του εκκλησιασμού των μαθητών, έπαρσης της σημαίας στα σχολεία, της πρωινής προσευχής και τέλος της αριστείας, βάσει της οποίας επελέγοντο οι σημαιοφόροι των παρελάσεων.
Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι στο πίσω μέρος του κεφαλιού των σημερινών κυβερνώντων κρύβεται η σκέψη της προς τα κάτω ισοπέδωσης των πάντων. «Διότι», όπως γράφει ο έγκριτος δημοσιογράφος Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλοδ σε άρθρο του στην «Εστία» της 7ης Αυγούστου,- «κατά τον νοσηρό τρόπο σκέψης τους, στον βαθμό που ο Έλληνας πολίτης εθισθεί στη μετριότητα, θα κάνει πολιτικές επιλογές με το σκεπτικό ότι όλοι ίδιοι είναι - εκτός, βέβαια, από την ειδοποιό διαφορά ότι τουλάχιστον ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει το πλεόνασμα πολύ μικρότερου, και επομένως ηθικά μη αναλώσιμου, χρόνου παραμονής στην εξουσία».
Κλείνοντας, ας ευχηθούμε όπως η ανωτέρα δύναμη μας απαλλάξει από τη σημερινή λαίλαπα, νια να μη δούμε και τα χειρότερα. Όπως τη διά κληρώσεως εισαγωγή στα πανεπιστήμια, τις προαγωγές των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων ή και των λοιπών κρατικών φορέων κ.ά. Αμήν.

Από άρθρο του ΓΕΩΡΓΙΟΥ Β. ΚΑΣΣΑΒΕΤΗ (Επισμηναγού (Ι) ε.α) στην Κυριακάτικη δημοκρατία

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ





ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

-Και γέρνει;;;;;;;;;;
-Γέρνει
-Και δεν πέφτει;;;;;;;;
-Δεν πέφτει
-Και πως αφού γέρνει δεν πέφτει;;;;;;;;;
-Έλα μου ντε. Γι αυτό σου λέω·
Πάτα γκάζι να τον προλάβουμε όρθιο.
-Συγνώμη κύριος. Σύνταγμα πάω, δεν πάω Πίζα.
Ήξερα για λοξό άνθρωπο αλλά και πύργο;;;;;;
-Αν δεν τον προλάβω όρθιο, θα φταις εσύ.
Πάτα γκάζι σου λέω, να προλάβουμε το γκρουπ
Μη μείνουμε εδώ και αντί για τον Πύργο τον Λοξό
κάνουμε παρέα στον ...άγνωστο στρατιώτη
Ο ταξιτζής είχε κέφια. Πρωινή κούρσα του έτυχε.
Αλλά και ο Χαρίδημος δεν πήγαινε πίσω
Γίνεται να μην είσαι κεφάτος;;;;;;;
Διακοπές πηγαίνεις. ΙΤΑΛΙΑ.
Γίνεται;;;;; Δεν γίνεται
Η Ευτέρπη αραχτή στο πίσω κάθισμα,
την επέλαση στα μαγαζιά σκεφτότανε
Χέστηκε για τον Πύργο, αν γέρνει.
Ο ταξιτζής συνέχιζε την πάρλα.
-Κι από Ιταλικά;;;;;;;;
Ο Χαρίδημος χαμογέλασε.
-Να ναι καλά οι Ντισκοτέκ. Εκεί τα μάθαμε.
Δεν πήγαν χαμένα τα νιάτα μας….
Και από δασκάλους;;;; Ότι καλλίτερο.
Σέρτζιο Εντρικο, Τόνι Πινέλλι, και βάλε.
Τραγούδαγαν αυτοί, μαθαίναμε εμείς.
Όλα τα μάθαμε. Ακόμα και κακές λέξεις.
Αλλά περίεργοι οι Ιταλοί. Απαγορεύουν στους Έλληνες ......να καθήσουν.
Θέλεις να κάνεις να κοκκινίσουν οι γύρω σου;;;;
Φώναξε εγώ που θα ΚΑΤΣΩ.
Έεε θα κοκκινίσουν οι γύρω , η πλατεία του Σαν Μάρκο και οι γόνδολες μαζί.
Και ενώ δείχνουν τέτοια σεμνοτυφία σου μοστράρουνε στους δρόμους VIA PUZZINI εδώ, VIA PUZZINI παραπέρα.
Και σύ το χωνεύεις αυτό....μετά βίας
-Φτάσαμε κύριος. Καλό ταξείδι
Χαιρέτα μου τον ΛΟΞΟ ΠΥΡΓΟ
-Και συ με την κυκλοφορία......τον πλάτανο
Στο πούλμαν πια αραχτοί.
Οι βαλίτσες φορτωμένες.
Τα προβλήματα απ’ έξω.
Προλάβανε και το γκρουπ
Στο μικρόφωνο ο αρχηγός
-Καλή σας μέρα.
Θα περάσουμε υπέροχα στα ΚΥΘΗΡΑ
Ο Χαρίδημος, στραβοκατάπιε
Η Ευτέρπη άλλαζε χρώματα
Κι οι δυό γούρλωσαν τα μάτια
και αλληλογουρλωκοιτάχτηκαν
-Ποια ΚΥΘΗΡΑ αναφώνησε ο Χαρίδημος;;;;;
Συνέχισε αλλόφρων
-Τα γνωστά, κατά Πελοπόννησο μεριά που έγιναν και τραγούδι;;;;;;;;;;
-ΑΚΡΙΒΩΣ είπε ο Αρχηγός
Ο Χαρίδημος σωριάστηκε στην θέση του.
Ψιθύρισε στην Ευτέρπη
-Τι κολοατυχία ρε Ευτέρπη . Τόσοι και τόσοι ψάχνουν τα Κύθηρα και δεν τα βρίσκουν και μείς ΤΑ ΠΕΤΥΧΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ.........

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ : Ηριάννα!




ΜΕ ΤΟΝ ΦΑΚΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Ηριάννα!

Γράφει ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ

Νέο πρόσωπο ανεδύθη στο πολιτικό σκηνικό του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για το καινούργιο «αστέρι», που σε λίγο θα επισκιάσει τους παλαιούς αυτού του χώρου, οι οποίοι έχουν φθαρεί ανεπανόρθωτα.
Και το όνομα αυτής, ΗΡΙΑΝΝΑ (περιέργως αποσιωπάται το επίθετό της)! Μέχρι πρότινος αγνοούσαμε παντελώς την ύπαρξή της. Έφθασαν, όμως, οι βανδαλισμοί του συρφετού των «ζόμπι» των Εξαρχείων ώστε αυτή η κοπέλα, χωρίς να γνωρίζουμε αν φταίει, να αποκτήσει αστραπιαία ανέξοδη δημοσιότητα. Και για να ολοκληρωθεί και να παγιωθεί η προβολή της, την ανέλαβαν υπό την προστασία τους όλοι οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ! Τη συνέδεσαν οι Αρχές με τους Πυρήνες της Φωτιάς –αυτής της τρομοκρατικής οργάνωσης– από ένα αποτύπωμα που βρήκαν. Μπορεί να υπάρχουν αμφιβολίες για τη συμμετοχή της στην παρέα των «αναρχικών». Όμως, οι ανεγκέφαλοι κουκουλοφόροι, με τους… «αγωνιστικούς» βανδαλισμούς που έκαναν στα καταστήματα της οδού Ερμού και με τα συνθήματά τους: «Λευτεριά στην Ηριάννα», δεν άφησαν καμία αμφιβολία για την ενοχή της! Ουσιαστικά, την «κατέδωσαν» μόνοι τους, δηλώνοντας απερίφραστα ότι είναι δικός τους άνθρωπος! Τόσο μυαλό διαθέτουν!
Και επειδή η πλειοψηφία των δικαστών δεν συμφώνησε στην αποφυλάκισή της, οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ ξιφούλκησαν κατά πάντων. Από τον Τσίπρα μέχρι το τελευταίο στέλεχος της αναρχοσουρεαλιστικής κυβέρνησης, τα έβαλαν με τη Δικαιοσύνη. Ακούς εκεί «θράσος» οι δικαστές, να μην προσαρμόζουν τις αποφάσεις τους με τις επιθυμίες του ΣΥΡΙΖΑ! Ο υπουργός «Λεηλασίας του Πολίτη», ο Νίκος Τόσκας, απαγόρευσε στην Αστυνομία να εμποδίσει τους κανιβαλισμούς των κουκουλοφόρων. Και ο υπουργός Δικαιοσύνης, ο Κοντονής, σοφίστηκε λύση στο πρόβλημα: Θα ορισθούν άλλοι δικαστές να αποφανθούν για την Ηριάννα, μέχρις ότου βρεθεί η κατάλληλη σύνθεση. Θα μπορούσε να βάλει και αγγελία στον Τύπο: «Ζητούνται δικαστές για να αθωώσουν την Ηριάννα. Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται τις πρωινές κυρίως ώρες στο γραφείο του κ. Κοντονή»! Όσο για τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, τον νεαρό Τζανακόπουλο, αποφάσισε να γίνει συγγραφέας. Γράφει τη… «Μαύρη Βίβλο της Δικαιοσύνης», ενώ θα μπορούσε να γράψει άλλο βιβλίο με τίτλο: «
Τα μαύρα χάλια της κυβέρνησης». Λογικά, θα περίμενε κανείς μετά τις ασχημίες των «αντιεξουσιαστών» ο Τόσκας να παραιτηθεί. Η «λογική», όμως, δεν κατοικεί στο Μέγαρο Μαξίμου. Ούτε η ευθιξία. Μόνο η παχυδερμία. Θα θυμίσω μια παλιά ιστορία, για να δείτε διαφορά αντιλήψεων.
Στα 1963, επί κυβερνήσεως Ενώσεως Κέντρου, μια ομάδα νεολαίων της ΕΡΕ έφθασε μέχρι τη Βουλή και επεδόθη σε τραμπουκισμούς. Αρχηγός της Αστυνομίας τότε ήταν ο Γιώργος Κανελλάκης, ένας εξαίρετος αξιωματικός, προσωπικός φίλος του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Κανελλάκης ήταν ο υπεύθυνος της φρουράς του Γ. Παπανδρέου κατά τα Δεκεμβριανά του 1944 και υπερασπίσθηκε την πρωθυπουργική κατοικία, επί της λεωφόρου Βασ. Σοφίας, από τις επιθέσεις των κομμουνιστών διαδηλωτών. Από τότε γνωριζόταν με τον «Γέρο». Και το 1963 ανέλαβε αρχηγός της Αστυνομίας. Σε εκείνη, λοιπόν, την έφοδο των νεολαίων της ΕΡΕ, προ του Κοινοβουλίου, κάποια στιγμή ο Κανελλάκης, που στεκόταν επικεφαλής αστυνομικής δύναμης μπροστά στην είσοδο της Βουλής, χτύπησε παλαμάκια, καλώντας τους νεολαίους να διαλυθούν. Ο φωτογραφικός φακός απαθανάτισε την εικόνα. Την άλλη μέρα, η φωτογραφία φιγουράριζε στην πρώτη σελίδα της «Μεσημβρινής» της Βλάχου. Από κάτω υπήρχε μια «πονηρή» λεζάντα, όπου ανεγράφετο ότι ο Κανελλάκης… χειροκροτούσε τους διαδηλωτές – ταραξίες! Μάταια ο άνθρωπος προσπάθησε να αποκαταστήσει την αλήθεια. Η εντύπωση έμεινε. Και ο Γεώργιος Παπανδρέου, από ευθιξία, αναγκάστηκε να αντικαταστήσει τον παλαιό προσωπικό του φίλο με τον Αρχοντουλάκη. Άλλες εποχές, άλλοι άνθρωποι. Τώρα τέτοιες «λεπτότητες» είναι άγνωστες. Το θράσος και ο κυνισμός βασιλεύουν με την «πρώτη φορά Αριστερά».
Αλλά ας γυρίσουμε στην Ηριάννα. Μαθαίνουμε ότι δεν είναι τυχαία κοπέλα. Καθηγήτρια, με διδακτορικά κ.λπ. Συγκρατήστε το όνομά της διότι σε λίγο θα γίνει πρωταγωνίστρια του ΣΥΡΙΖΑ. Φαντάζομαι ότι είναι αρκετά έξυπνη και ξέρει να χτίζει το πολιτικό της «προφίλ». Ίσως και να μη βιάζεται να αφεθεί ελεύθερη. Έχει ανάγκη από μια… «αγωνιστική προϋπηρεσία» προτού κατέλθει στον πολιτικό στίβο. Μην ξεχνάμε ότι και ο «χαρισματικός» Τσίπρας τον καιρό που ήταν φοιτητής είχε επιδοθεί σε καταλήψεις. Έτσι άρχισε. Η νέα γενιά της ανερμάτιστης «Αριστεράς» εδώ και χρόνια ψάχνει για «ινδάλματα», μια και στερείται από ιδέες. Το ξεκίνημα έγινε με την περίφημη ιστορία της «Ηλένιας». Ήταν τότε με το «Πολυτεχνείο». Απέξω από το κτίριο, ανάμεσα σε ανθοδέσμες, στεφάνια κ.λπ., υπήρχε το σκίτσο μιας νέας, όμορφης κοπέλας, που το άφησε ένας νεαρός και έγραφε από κάτω: «Τη λένε Ηλένια Ασημακοπούλου. Είναι το κορίτσι μου. Χάθηκε το βράδυ της σφαγής. Κανένας δεν την ξανάδε…». Συγκίνηση επικράτησε στο Πανελλήνιο. Η ρομαντική ιστορία του φοιτητή της Ηλεκτρονικής Σχολής με το χαμένο κορίτσι πήρε δημοσιότητα απίστευτη. Και στο τέλος απεκαλύφθη ότι ο νεαρός Ρωμαίος θρηνούσε για μια «Ιουλιέτα» ανύπαρκτη! Ο φοιτητής απεδείχθη απλώς φαντασιόπληκτος, διότι το σκίτσο της αγαπημένης του απεικόνιζε τη Νεοζηλανδή Νάνσυ Κρίντλαντ, διάσημο μοντέλο, από διαφήμιση του αγγλικού σαμπουάν «Μπρεκ»!
Με τέτοια «πρότυπα» γαλουχήθηκε η νεότατη γενιά των κατά φαντασίαν «Αριστερών», που αρέσκονται στην καλοπέραση και στο βόλεμα παρά στους αγώνες. Και από την «Ηλένια» φθάσαμε στην Ηριάννα! Φυσικά, η τελευταία δεν είναι φανταστική. Προετοιμάζεται, όμως, για το νέο ιδεολογικό… «σαμπουάν» της «Αριστεράς»! Κυριολεκτικά παιδί του ΣΥΡΙΖΑ, η Ηριάννα σίγουρα στις νέες εκλογές θα είναι υποψήφια του κόμματος, και μάλιστα σε τιμητική θέση. Και μην αμφιβάλλετε ότι οι εναπομείναντες αμετανόητοι Συριζαίοι θα τη στηρίξουν με πάθος. Το νέο εκλογικό σχήμα ενδεχομένως δεν θα είναι των Τσίπρα – Καμμένου αλλά παράταξη Τσίπρα – Ηριάννας! Ο Αλέξης, για να «μακιγιάρει» το διάτρητο ιδεολογικό του προφίλ, για να καλύψει την πλήρη υποταγή του στον ευρωπαϊκό καπιταλισμό, χρειάζεται το δεκανίκι των λεγόμενων «αριστεριστών». Καμία Αχτσιόγλου, καμία Γεροβασίλη, καμία από το γυναικείο δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ, που διακωμωδήθηκε, δεν του είναι πλέον χρήσιμη. Ο Τσίπρας χρειάζεται στήριξη των «αντιεξουσιαστών» για την… εξουσία του! Γι’ αυτό ο Βούτσης και ο Τόσκας έδωσαν εντολές: Ό,τι ασχημίες και βανδαλισμούς και να διαπράττουν αυτά τα… «παλιόπαιδα τ’ ατίθασα» (όπως θα έλεγε και ο Τσιφόρος), εάν οι αστυνομικοί συλλάβουν κάποιους από αυτούς, να τους ζητούν αμέσως συγγνώμη για την ενόχληση και να τους αφήνουν ελεύθερους!
Ο Αλέξης στην τελευταία τηλεοπτική του συνέντευξη στον Alpha, με εκείνο το απόκοσμο ή μακάριο ύφος του, στην ουσία μάς είπε ότι δεν χάλασε ο κόσμος εάν τα «παιδιά» σπάζουν βιτρίνες, καίνε, ρημάζουν τα πάντα. Και ούτε πρέπει να μας ενοχλεί εάν έχουν καθιερώσει το «άβατον» για τα Εξάρχεια. Κατά τη γνώμη του, αυτό θα πει… «Δημοκρατία»! Φαίνεται, όμως, ότι ο πρωθυπουργός της αναρχοκρατίας έχει σοβαρό πρόβλημα με τα αυτιά του αλλά και με την όρασή του. Διότι δεν ακούει το παραμικρό από τις διαμαρτυρίες και τις κραυγές αγωνίας των πολιτών, που τους τα έχουν πάρει όλα. Και αντιθέτως με όλους εμάς, εκείνος βλέπει παντού… ευτυχισμένα, γελαστά πρόσωπα, που δεν μπορούν να κρύψουν τον ενθουσιασμό τους για τις απανωτές βάρβαρες φορολογίες, τους πλειστηριασμούς και τις συνεχείς περικοπές μισθών και συντάξεων. Φαντασιώνεται ακόμη ο «αριστερός» πρωθυπουργός ότι η ανεργία… μειώθηκε, γι’ αυτό άλλωστε και οι νέοι κατά χιλιάδες φεύγουν απογοητευμένοι στο εξωτερικό.
«Η εξουσία τρελαίνει», έλεγε ο βρετανός φιλόσοφος Ήκτον. Τώρα το διαπιστώνουμε κι εμείς. Ο Αλέξης θέλει στο κόμμα του μια νέα Έμμα Γκόλντμαν. Οι «μπαχαλάκηδες» φυσικά δεν ξέρουν ποια ήταν αυτή η γυναίκα ούτε και έχουν ιδέα από την Ιστορία του Αναρχισμού. Υποθέτω, όμως, ότι ο Τσίπρας γνωρίζει την περίπτωση της μεγάλης αναρχικής από τη Λιθουανία, που στα 1919 απελάθηκε από τις ΗΠΑ, πήγε στη Ρωσία, γνωρίσθηκε με τον Λένιν, την Μπαλαμπάνοφ κ.ά. και αργότερα διακρίθηκε στο Ισπανικό Αναρχικό Κίνημα.
Μην απατάσθε, όμως! Στην εποχή μας δεν υπάρχουν γυναίκες σαν την Έμμα. Κι άλλωστε, ούτε συνεχιστές του Λένιν υφίστανται. Η Ηριάννα, λόγω νεαράς ηλικίας, μπορεί να πιστεύει για τον εαυτό της ότι είναι «αναρχική»! Προσωπικά, ασπάζομαι το σύνθημα των… «αντιεξουσιαστών» για «Λευτεριά στην Ηριάννα»! Με την προϋπόθεση να την τοποθετήσει ο Αλέξης στη θέση της… Αχτσιόγλου! Να μην εκπλαγείτε τότε εάν δείτε αυτήν την κοπέλα πάνω από τον Τσακαλώτο, να γίνεται υπέρμαχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μιλάει για «έξοδο στις αγορές» και να αποδέχεται Μνημόνια και «προαπαιτούμενα». Μήπως, άλλωστε, μπορούσε κανείς να φαντασθεί πώς θα εξελισσόταν ο Τσίπρας τον καιρό που ήταν αντιπολιτευόμενος, λάβρος αντιμνημονιακός; Και θα μείνουν μόνο τα «ρεμάλια των Εξαρχείων», να σπάνε και να καίνε, έστω και χωρίς το σύνθημα: «Λευτεριά στην Ηριάννα». Την Ηριάννα που δεν έχει επίθετο…

ΤΟ ΠΑΡΟΝ


ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Προσωπικά δεν γνωρίζω όλα τα στοιχεία της υπόθεσης και δεν μπορώ να συμφωνήσω ή να διαφωνήσω. Πιθανότατα ο κ. Λεονταρίτης να έχει δίκιο και κανείς δεν μπορεί να επικροτεί τις ακρότητες των αναρχικών και τις καταστροφές στην περιουσία του κοσμάκη. Από την άλλη δεν γνωρίζω αν η κοπέλα έχει μπλέξει άδικα. Για αυτό παραθέτω και το παρακάτω από το sigmalive :

«Χωρίς να θέλουμε να πάρουμε θέση, παραθέτουμε απλά ένα ακόμη απόσπασμα από την επιστολή των Ποιητών: «Η καταδίκη της σε 13 χρόνια κάθειρξη, χωρίς αναστολή, χωρίς ελαφρυντικά, χωρίς μαρτυρικές καταθέσεις σε βάρος της και με μοναδικό στοιχείο ένα μερικό και αμφιλεγόμενο δείγμα DNA, είναι άνευ προηγουμένου. Η λογική πίσω από την απόφαση φαίνεται να είναι πολιτική και στόχος της η ποινικοποίηση των προσωπικών σχέσεων. Καταδικάζοντας την Ηριάννα, καθιστούν ποινικά κολάσιμη την κάθε συναναστροφή, τη φιλία, την ηλικία και την οποιαδήποτε επιλογή. Ανεξάρτητα από απόψεις και πράξεις, ανεξάρτητα από πολιτικές τοποθετήσεις. Είμαστε όλοι ένοχοι μέχρι να αποδείξουμε το αντίθετο. Αλλά ακόμα και αν το αποδείξουμε λίγη σημασία θα έχει».

Ολόκληρη η ανάρτηση στο sigmalive εδώ :