Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Θέλουν να αφαιρέσουν τον λόγο από την Ιεραρχία






Θέλουν να αφαιρέσουν τον λόγο από την Ιεραρχία

-Λες και δεν είναι Έλληνες, δεν έχουν άποψη…

Της ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ – ΛΑΜΠΡΑΚΗ

Πάντα θυμάμαι τις Κυριακές που με βροχή, με κρύο, χειμώνα και καλοκαίρι περίμενα ντυμένη, χτενισμένη, τυποδεμένη που ’λεγε κι η μάνα μου την γιαγιά μου για να πάμε στην Εκκλησία. Δυσανασχετούσα γιατί ήθελα να κοιμηθώ κι άλλο μα σαν άκουγα τα’ ομπρελίνο της να χτυπά την πόρτα δεν καθυστερούσα δευτερόλεπτο. Έβγαινα στην αυλή και αμίλητες παίρναμε τον δρόμο για το Εκκλησάκι της γειτονιάς μας.
Χασμουριόμουν στον δρόμο, ίδιος ξενύχτης και περπατούσα ακροπατώντας για μη σκουντουφλήσω πάνω σε καμιά πέτρα, έτσι που ήμουνα ακόμα στο γλυκό ντάντεμα του ύπνου. Σαν μπαίναμε στην Εκκλησιά η ζεστασιά εκείνη από τα αναμμένα κεριά, τα χαμηλά φώτα και τους ύμνους που ακούγονταν μ’ έκαναν να βουλιάζω στο στασίδι της γιαγιάς παίρνοντας ακόμη έναν υπνάκο, ενώ αισθανόμουν μια απέραντη γαλήνη κι ασφάλεια μέσα σ’ ένα περιβάλλον που ενέπνεε γλυκύτητα και καλοσύνη.
Έτσι πέρασαν τα παιδικά μου χρόνια αλλά κι αργότερα στην εφηβεία οι Κυριακές, οι γιορτές, τα πανηγύρια ήταν ένα είδος εξόδου για όλους και κυρίως για τα παιδιά που δεν είχαν άλλο τρόπο να επικοινωνήσουν παρά μόνο αυτές οι γιορτές. Ήταν ένας κόσμος πιο ήρεμος, πιο πιστός σε αρχές, σε αξίες στο σεβασμό και την αξιοπρέπεια.
Δυστυχία, πείνα, απελπισία μπορούσαν να γίνουν πιο μικρές πληγές με τον ιερέα της κάθε γειτονιάς να συντρέχει σ’ όσους υπέφεραν. Ο δικός μας ο παπάς-Σταύρος ήταν ένας γέροντας με πρόσωπο ίδιου αγγέλου, ολοστρόγγυλο, πάλλευκο με γαλανά μάτια. Στα μάτια του ένοιωθες την αγάπη και την προστασία που πρόσφερε άπλετα στους ανθρώπους που βρίσκονταν σε δύσκολη θέση. Είχε την ικανότητα να μετατρέπει την δυστυχία σε αστεία παιχνίδια της ζωής που πάντα κάνει τα καπρίτσια της.
Σήμερα κατά ένα περίεργο τρόπο θεωρούν την θρησκεία μας ψεύτικη ελπίδα για τους κατατρεγμένους και τους ανίσχυρους, ενώ δεν παρατηρούν με πόσο πάθος οι ισλαμιστές προσπαθούν να επιβάλλουν την πίστη τους σκοτώνοντας στο όνομα του Αλάχ, χριστιανούς με τόσο τραγικό και απάνθρωπο τρόπο. Και εμείς; Εμείς τι κάνουμε; Προσπαθούμε ν’ αφαιρέσουμε τον λόγο απ’ την Ιεραρχία, θαρρείς και δεν είναι Έλληνες, δεν έχουν άποψη ή δεν έχουν το δικαίωμα να προβάλλουν την αντίθεσή τους σ’ ό,τι θεωρούν άδικο ή ακραίο.
Αλλά τι να πεις; Μια ζωή παπαγαλάκια και μιμητικά είμαστε, εκσυγχρονιστές λένε «σε τι;». Στο να εξευτελίζουμε εκείνους που στάθηκαν δίπλα στον λαό, στους αγώνες του για την ανεξαρτησία του.
Όλα τα είχε η Μαριορή ο φερετζές της έλειπε. Είχαμε λύσει όλα μας τα προβλήματα και διευθετήσαμε και το θέμα του νόμου της αλλαγής φύλου στα 15 και της ταυτότητας αυτών των παιδιών που ακόμη δεν ξέρουν τι θέλουν. Τόση βιασύνη. Υπερέβησαν εαυτούς και το ψήφισαν. Έκαναν μεγάλη παλικαριά και έλυσαν εν ρυπί οφθαλμού το πρόβλημα των χαμηλών συντάξεων, την πείνα και την ανεργία που παιδεύει την χώρα χρόνια τώρα. Και σ’ αυτό η γνώμη μου είναι ότι όταν οι νέοι αποφασίσουν ν’ αγαπήσουν ξανά την γη θα ξανάρθει η άνοιξη στα στέρφα χωράφια. Όταν οι νέοι νοιώσουν την αγάπη που έρχεται από ψηλά να τους θωπεύσει και να τους δώσει την ελπίδα τότε θα μπορέσουν να νικήσουν την δυστυχία που πλήττει την εύφορη γη μας.
Είναι αλήθεια παρήγορο που υπάρχουν παραδείγματα αφιλοκερδούς προσφοράς στους συνανθρώπους μας. Ένα απ’ αυτά είναι η «Κιβωτός» έργο ενός νέου Παπά που κατάφερε να δημιουργήσει ένα ίδρυμα προσφοράς για τα’ άπορα παιδιά και το ίδρυμα αυτό να θεριέψει με τους Έλληνες συμπαραστάτες με ότι μπορούν να προσφέρουν. Σαν τον πατέρα της «Κιβωτού» η συμπαράσταση των πατέρων της Εκκλησίας είναι άπλετη και χαίρομαι που ξαναβλέπω τις Εκκλησίες γεμάτες ακόμη κι από νέους ανθρώπους. Βλέπουν πως είναι η μόνη τους ελπίδα και προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή την πίστη τους για να ελπίζουν.
Θα ήθελα μια απάντηση απ’ αυτούς που υποτιμούν την δύναμη της προσευχής. Από πού ζητούν βοήθεια στις δύσκολες περιστάσεις της ζωής τους; Έχουν τόση μεγάλη πίστη στον εαυτό τους ή κρυφά κρυμμένοι πίσω από κλειστές πόρτες κάνουν τον σταυρό τους ζητώντας την θεία βοήθεια; Η Εκκλησία αντιπροσωπεύει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι, το μεγαλύτερο του Ελληνισμού γι’ αυτό κι οι εκσυγχρονιστές θα πρέπει να κάτσουν στην γωνιά τους αφήνοντας τους ιερωμένους να βοηθούν και να φωτίζουν τον κόσμο που ζητά την ελπίδα απ’ τον Σταυρωμένο Ιησού. Να ταΐζουν τους πεινασμένους, να ντύνουν τους ρακένδυτους, να γιατρεύουν τους πληγωμένους, να στεγάζουν όσο και όπως μπορούν τους ανθρώπους που δεν έχουν ένα τόπο να ξεκουράσουν τα παιδεμένα τους κορμιά απ’ τις ατυχίες και την μοναξιά.

Νίκου Αμμανίτη : Το Στούντιο ΑΤΑ




ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ & ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ
μέσα στον χρόνο

Το Στούντιο ΑΤΑ

Του Νίκου Αμμανίτη

Η μαύρη αλήθεια είναι πως με φωνάξανε, αλλά εγώ δεν πήγα. Κάτι οι δουλειές, και η καθημερινότητα, πού να μείνει καιρός για τυπικές επισκέψεις. Είχες και την κουμπάρα σου επτά χρόνια να σου τριβελίζει το μυαλό πως «η χούντα όπου να 'ναι πέφτει». Μόλις πείσθηκε πως δεν υπάρχει «δύναμη ικανή να την ρίξει...», η χούντα έπεσε μόνη της. Μετά ήρθε η Μεταπολίτευση. Μέσα στα πολλά που μάθαμε με τη Μεταπολίτευση, το καλύτερο ήταν ότι μάθαμε όλα τα σχετικά με το γκολφ.
Τηλεόραση είδαμε για πρώτη φορά το 1966. Στην αρχή ήταν «πειραματική». Βλέπαμε κάθε βράδυ για δύο-τρεΐς ώρες την Ελένη Κυπραίου να μας μιλάει επί παντός επιστητού. Είδαμε τους άθλους του «Lone Ranger», του μοναχικού καβαλάρη, που ολομόναχος, με βοηθό το άλογο του, κατατρόπωνε τους πιο στυγνούς αιμοδιψείς φονιάδες του Τέξας. Είδαμε τη «Λάσι», εκείνη τη συμπαθητική σκυλίτσα, που εξ ενστίκτου ξελάσπωνε το αφεντικό της απ' όποια γκάφα έκανε με το ξερό του το κεφάλι. Είδαμε, και τι δεν είδαμε, και δεν ντρέπομαι να ομολογήσω πως την πρώτη Κυριακή που έπαιζε η τηλεόραση, χωρίς απογευματινή διακοπή έως τις 11 το βράδυ, έμεινα καθηλωμένος στον καναπέ (χωρίς να πάω προς νερού μου) και είδα ολόκληρο το πρόγραμμα της ημέρας. Αυτή ήταν η λαχτάρα να δούμε και στην Ελλάδα τηλεόραση. Ύστερα έφυγαν τα κέντρα εκπομπής από το κτίριο του ΟΤΕ, όπου είχε εγκατασταθεί παρακλάδι του ΕΙΡΤ, και πήγαν στο νέο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής, ο δε σταθμός των Ενόπλων Δυνάμεων, που συναγωνιζόταν εντόνως το ΕΙΡΤ, έφυγε από τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού και εγκαταστάθηκε, ως ΥΕΝΕΔ πλέον, σ' ένα στρατόπεδο της οδού Μεσογείων. Όπως είναι κατανοητό, οι ανάγκες για παραγωγή τηλεοπτικού προγράμματος καθημερινά μεγάλωναν. Τα στούντιο δεν επαρκούσαν. Αγοράζονταν αμερικανικές ταινίες, πολυχρονισμένες, που πουλιόταν με την οκά. Οι σταθμοί βρίσκονταν σε αδιέξοδο...
Έτσι γεννήθηκε το Στούντιο ΑΤΑ, που σήμαινε «Ανεξάρτητη Τηλεόραση Αθηνών». Πατέρας και χρηματοδότης του εγχειρήματος ήταν ο τηλεοπτικός παραγωγός Γ. Ράλλης, της Astir TV, αλλά, στην πιάτσα, ως κύριος εμπνευστής φερόταν ο Νίκος Μαστοράκης, που είχε πολλές τηλεοπτικές επιτυχίες στο ενεργητικό του. Το σχέδιο ήταν απλό. Πήραν έναν χειμερινό κινηματογράφο από το τέρμα σχεδόν της  Κολωνού με την Εθνική Οδό Αθηνών - Θεσσαλονίκης και ξήλωσαν τα πάντα. Τον τοίχο, από τα πλαϊνά μέχρι την πλευρά της οθόνης και έως τα άλλα πλαϊνά, έντυσαν με μια σκούρα, ημικυκλική κουρτίνα. Το κυκλόραμα ήταν έτοιμο. Το ισόγειο το εξόπλισαν με κάμερες λήψεως, προβολείς και άλλα φωτιστικά και το πλατό ήταν έτοιμο να αρχίσει γύρισμα. Τα σκηνικά κάθε παραγωγής αποθηκεύονταν πίσω από το κυκλόραμα και ούτε γάτα ούτε ζημιά...
Στον επάνω όροφο, εκεί που άλλοτε ήταν η μηχανή προβολής, προς την οποία συχνά απευθύνονταν οι θεατές κραυγάζοντας «χασάπη, γράμματα». Τώρα, μετά το ξήλωμα της, τη θέση της κατέλαβε το κοντρόλ, με τον σκηνοθέτη επί το έργον. Πλάι του βρισκόταν το βίντεο των δύο ιντσών, με μόνιμο χειριστή τον Θοδωρή Κανέλλο. Ήταν ένα μεγάλο και βαρύ βίντεο, μονίμως χαλασμένο, γιατί το αγόρασαν μεταχειρισμένο, χωρίς καπάκια και εξαρτήματα φύλαξης του εσωτερικού του. Το επισκεύαζε ο μακαρίτης Κώστας Μπούρας. Φυσικά, το μοντάζ στο βίντεο αυτό δεν γινόταν ηλεκτρονικά αλλά διά οπτικής επαφής. Είναι όμως αναμφισβήτητο πως από το βίντεο αυτό βγήκανε θαύματα τηλεοπτικής παραγωγής. Και μεγάλη μερίδα του θαύματος οφείλεται στον επαγγελματισμό του Κανέλλου. Το τελικό αλλά και το πιο προβεβλημένο μέρος του στούντιο ήταν στο... υπόγειο. Εκεί είχε την έδρα της η καφετέρια του ΑΤΑ, που μόνον καλό καφέ και ζεστές τυρόπιτες σέρβιρε. Επίσης είχε το τμήμα μακιγιάζ, με τον λιλιπούτειο χώρο, και την αίθουσα αναμονής, για να κάθονται και να περιμένουν, ώσπου να 'ρθει η ώρα να παίξουν, οι ηθοποιοί.
Το Στούντιο ΑΤΑ ήταν μικρό για τα ελληνικά δεδομένα. Αλλά χάριν της αγάπης προς την ποιότητα των αφεντικών του το ΑΤΑ έγραψε τη μεγάλη ιστορία του στην ελληνική τηλεοπτική παραγωγή.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Πώς εκβίασαν την Κύπρο για να ξεπουλήσει τις τράπεζες




Πώς εκβίασαν την Κύπρο για να ξεπουλήσει τις τράπεζες

Υπό την απειλή εξόδου από την ευρωζώνη, αναγκάστηκε να δώσει στην Τράπεζα Πειραιώς περιουσία 4 δισ. € αντί 524.000.000 €

Στο τρίγωνο Αθήνα - Φρανκφούρτη - Βρυξέλλες η Κύπρος έχασε 3,6 δισ. ευρώ, τα οποία πήγαν στα θησαυροφυλάκια της Τράπεζας Πειραιώς. Οσο κι αν προσπάθησε να αντισταθεί η κυπριακή κυβέρνηση, της είχαν βάλει το πιστόλι στον κρόταφο με το αμείλικτο τελεσίγραφο: Ή πουλάτε τις τράπεζες που έχετε στην Ελλάδα αντί πινακίου φακής ή σας πετάμε έξω από την ευρωζώνη. Εν τέλει αναγκάστηκε να συμβιβαστεί και να πουλήσει περιουσιακά στοιχεία 4 δισ. ευρώ στην τιμή των 524.000.000 ευρώ. Βλέπετε, οι Κύπριοι ιθύνοντες υπέστησαν διπλό εκβιασμό: έναν από τους Ευρωπαίους δανειστές με επικεφαλής τον Γερμανό Γιεργκ Ασμουσεν, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), και τον δεύτερο από Ελληνες πολιτικούς και τραπεζίτες, όταν ξεκίνησε η διαπραγμάτευση για την παραχώρηση των καταστημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα, στην Τράπεζα Πειραιώς.
Σε πολιτικό επίπεδο, η Κύπρος δεν ήταν καθόλου έτοιμη, αφού μόλις είχε σχηματιστεί η κυβέρνηση του νεοεκλεγμένου Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη και ο υπουργός Οικονομικών Μιχάλης Σαρρής ήταν στο πόστο του μόλις πέντε ημέρες, όταν πήγε στο Eurogroup για να συζητήσει το θέμα. Επίσης, λίγο καιρό πριν η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία είχαν μπει σε μνημόνια και είχαν πάρει δάνεια. Το ίδιο αναγκάστηκε να κάνει και η Κύπρος, αλλά, δυστυχώς, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είχε κανέναν φίλο. Επιπλέον, απέναντί της βρισκόταν η Ανγκελα Μέρκελ, η οποία είχε αποφασίσει αυτήν τη φορά να πληρώσουν οι καταθέτες, να εφαρμοστεί, δηλαδή, το bail in που είχε επιβάλει η ίδια σε όλους τους Ευρωπαίους εταίρους.
Πόσο εχθρικό ήταν το κλίμα το διαπίστωσε ο Μιχάλης Σαρρής όταν στις 3 Μαρτίου 2013, μόλις πέντε ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, πήγε στις Βρυξέλλες για να διαπραγματευτεί το επείγον δάνειο. Από την πρώτη κιόλας συνάντηση με τον Γερμανό εταίρο του, τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, και τους επικεφαλής της τρόικας συνειδητοποίησε ότι δεν είχε απομείνει τίποτα προς διαπραγμάτευση. «Όλα είχαν αποφασιστεί από καιρό» είχε πει ο Σαρρής σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον Γερμανό δημοσιογράφο Χάραλντ Σούμαν. Συμφωνήθηκε η Κύπρος να πάρει δάνεια για να εξυπηρετήσει τα χρέη της, αλλά απαγορεύτηκε να δοθεί έστω και ένα σεντ από τα χρήματα αυτά για να καλυφθούν οι τραπεζικές απώλειες. Ο εκβιασμός ήταν ωμός και ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου κατάλαβε αμέσως ότι, χωρίς κρατική ενίσχυση, οι απώλειες των τραπεζών θα επιβάρυναν τους μετόχους, τους πιστωτές τους και τους πελάτες τους. Όπως ο ίδιος ο κ. Σαρρής είχε εξομολογηθεί, από το Εurogroup έλαβε ένα τελεσίγραφο, σύμφωνα με το οποίο η Κύπρος δεν θα έπαιρνε τα δάνεια, αν δεν πωλούνταν τα υποκαταστήματα στην Ελλάδα.
Το επόμενο δεκαπενθήμερο ο Νίκος Αναστασιάδης αλλά και ο Μιχάλης Σαρρής προσπάθησαν να πείσουν τους Ευρωπαίους ότι η επιλογή αυτή θα έπληττε καίρια τις κυπριακές τράπεζες και πως το bail in συνιστά «οικονομική αυτοκτονία» για την Κύπρο, αλλά δυστυχώς η διαμαρτυρία απέβη μάταιη. Βλέπετε, όπως αποκαλύψαμε την προηγούμενη Κυριακή (κυριακατικη δημοκρατια 8.10.2017), η λύση για παραχώρηση των κυπριακών τραπεζών αντί πινακίου φακής είχε δρομολογηθεί, σύμφωνα με το εμπιστευτικό έγγραφο της ΕΚΤ, αρκετούς μήνες πριν, και εκεί τα νήματα κινούσε ο Γερμανός Γιεργκ Ασμουσεν. Για να ξεπεραστούν οι αντιδράσεις των Κύπριων τραπεζιτών που δεν υπέγραφαν, τροποποιήθηκε η νομοθεσία. Τη σύνταξη της απαραίτητης νομοθεσίας ανέλαβε αμέσως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Υπό την καθοδήγηση του τότε μέλους του Δ.Σ. της Γιεργκ Ασμουσεν, το νομικό τμήμα συνέγραψε έναν νόμο που επιτρέπει στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου να αναλαμβάνει τη διαχείριση τραπεζών σε περίπτωση κρίσης και έτσι να τις υποχρεώνει να πωλούν τα υποκαταστήματά τους στο εξωτερικό. Ο νόμος παρουσιάστηκε στη Βουλή από τον Έλληνα νομικό της ΕΚΤ.
Στις 9 Μαρτίου 2013 ήρθαν στην Αθήνα οι Κύπριοι για να διαπραγματευτούν την πώληση των υποκαταστημάτων στην Ελλάδα σε ελληνική τράπεζα. Στην ομάδα δεν συμμετείχαν διοικητές τραπεζών (βλέπετε, αυτοί, όπως σας αποκαλύψαμε την περασμένη Κυριακή, διαφωνούσαν και δεν υπέγραφαν), αλλά υπάλληλοι του κυπριακού υπουργείου Οικονομικών και της Κεντρικής Τράπεζας.
Το ίδιο διάστημα, όπως έχει αναφερθεί στην κυπριακή Βουλή, ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας και ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς με απανωτά τηλεφωνήματα ασκούσαν τεράστιες πιέσεις στον Μιχάλη Σαρρή και τον Νίκο Αναστασιάδη να κλείσει η συμφωνία και να γίνει η πώληση των δραστηριοτήτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα στα περίπου 500.000.000 ευρώ (τελικά πουλήθηκαν στα 524.000.000 ευρώ).
Στις διαπραγματεύσεις που έκανε «η ελληνική πλευρά υπό την αιγίδα του Γιώργου Προβόπουλου εκμεταλλεύθηκε την ανάγκη μας», είπε ένας από τους Κύπριους συμμετέχοντες. Σε εκείνη τη χρονική στιγμή η καθαρή αξία των τραπεζών (net asset value) υπολογίστηκε από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου σε σχεδόν 8 δισ. ευρώ, αλλά οι Ελληνες πρόσφεραν μόνο 500.000.000 ευρώ.
Ο Σαρρής λέει ότι, όταν οι διαπραγματεύσεις κατέρρευσαν, το Εurogroup ανέθεσε τον ρόλο του μεσολαβητή στον πρώην επίτροπο Χοακίν Αλμούνια και στη Διεύθυνση Ανταγωνισμού. Οι μεσολαβητές δεν αναζήτησαν κανέναν συμβιβασμό, αλλά πήραν το μέρος της Ελλάδας, σύμφωνα με όσα κατέθεσαν αργότερα στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής στελέχη της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Και τόνισαν ότι η πρόταση των μεσολαβητών υποτίμησε συστηματικά την αξία των υποκαταστημάτων στην Ελλάδα.
Όταν τα πληροφορήθηκαν αυτά οι επικεφαλής των τριών κυπριακών τραπεζών απέρριψαν κατευθείαν την πρόταση. «Στην Ελλάδα βρισκόταν η καρδιά των δραστηριοτήτων μας» διηγείται ο Ανδρέας Αρτέμης, που τότε ήταν πρόεδρος του Δ.Σ. της Τράπεζας Κύπρου, και αναρωτιέται: «Γιατί να τα δώσουμε για ένα κλάσμα της αξίας τους;» Ακόμη και ο Σαρρής στην αρχή δεν ήθελε να βάλει την υπογραφή του.
Όμως, όταν τη νύχτα της 15ης προς τη 16η Μαρτίου 2013 ελήφθησαν αποφάσεις στις Βρυξέλλες, η Κύπρος υποχρεώθηκε να αποδεχτεί όχι μόνο το bail in σε βάρος των καταθετών, αλλά και την πώληση των ελληνικών υποκαταστημάτων κοψοχρονιά.
Στη διάρκεια της συνόδου ο Ασμουσεν απείλησε, επίσης, ότι θα σταματήσει η χορήγηση ρευστότητας από την ΕΚΤ και η Κύπρος θα εκδιωχθεί από την ευρωζώνη. Και τι σημαίνει να κλείσει η στρόφιγγα της ρευστότητας το γνωρίζουμε πολύ καλά στην Ελλάδα.
Χρειάστηκαν ακόμα μία εβδομάδα και ακόμα μία Σύνοδος του Eurogroup για να τσακιστεί η αντίσταση των Κυπρίων. Και τότε οι κυπριακές τράπεζες υποχρεώθηκαν πράγματι να δώσουν τα ελληνικά υποκαταστήματά τους αντί μόλις 524.000.000 ευρώ. Αγοραστής ήταν η Τράπεζα Πειραιώς. Σε μια στιγμή η Τράπεζα Κύπρου έχασε πάνω από 2 δισ. ευρώ, το σύνολο των ιδίων κεφαλαίων της, ενώ η Λαϊκή Τράπεζα έχασε κι αυτή περίπου 1 δισ. ευρώ.
Τα κέρδη μετά την εξαγορά και ο ρόλος Έλληνα νομικού
Μεγάλη κερδισμένη, η Τράπεζα Πειραιώς, όπως αποκαλύπτεται με τον πλέον επίσημο τρόπο από ανακοίνωση των οικονομικών στοιχείων της.
Σε ανακοίνωση που είχε εκδώσει το επόμενο της απόκτησης των υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών τρίμηνο ανέφερε μεταξύ άλλων:
Τα προ φόρων αποτελέσματα του 1ου 3μήνου 2013 διαμορφώθηκαν σε 336.000.000 ευρώ.
Για τον καθορισμό της εύλογης αξίας των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού των εγχώριων δραστηριοτήτων των κυπριακών τραπεζών που απέκτησε η Τράπεζα στα τέλη Μαρτίου 2013, καθώς και των ενδεχόμενων υποχρεώσεων των εξαγοραζόμενων στοιχείων, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος επιμερισμού του κόστους αγοράς (Purchase Price Allocation), εφαρμόζοντας τις προβλεπόμενες διατάξεις του ΔΠΧΑ3 «Συνενώσεις Επιχειρήσεων». Η αρνητική υπεραξία (negative goodwill) ανήλθε σε € 3.414.000 ευρώ.
Συμπεριλαμβανομένης της αρνητικής υπεραξίας, τα προ φόρων κέρδη διαμορφώθηκαν σε 3.077.000 ευρώ, ενώ τα καθαρά αποτελέσματα από συνεχιζόμενες δραστηριότητες τα αναλογούντα στους μετόχους για το 1ο 3μηνο 2013, τα οποία ενσωματώνουν θετικό αναβαλλόμενο φόρο 540.000.000 ευρώ (κυρίως από την αύξηση του φορολογικού συντελεστή από το 20% στο 26%), διαμορφώθηκαν σε 3.617.000 ευρώ.
Και ένα τελευταίο παρασκήνιο, το οποίο μπορεί να έχει τεράστια σημασία, μπορεί και όχι. Η Ιστορία και ενδεχομένως οι δικαστές (Κύπριοι έχουν προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο) θα το κρίνουν. Στη σύνταξη του υπομνήματος της ΕΚΤ για τις κυπριακές τράπεζες, που διαβαθμίστηκε ως «confidential» (εμπιστευτικό) και «restricted» (περιορισμένης κυκλοφορίας) και κοινοποιήθηκε σε στενό κύκλο, συμμετείχε και ένας Έλληνας νομικός, ο οποίος είχε στενές σχέσεις με ένα δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε την Τράπεζα Πειραιώς.

Η νέα βιβλιοθήκη της Νομικής Σχολής και το Παλαιό Χημείο



Η είσοδος του Παλαιού Χημείου

Η νέα βιβλιοθήκη της Νομικής Σχολής και το Παλαιό Χημείο

Η ιστορία του Παλαιού Χημείου

Τo κτίριο του Παλαιού Χημείου του ΕΚΠΑ σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ, θεμελιώθηκε το 1887 και εγκαινιάστηκε τον Ιανουάριο του 1890. Για περισσότερο από έναν αιώνα στέγαζε τα μαθήματα και τα εργαστήρια Φυσικής και Χημείας της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Πρωτεργάτης της ίδρυσης και της οικοδόμησης του κτιρίου ήταν ο σπουδαίος καθηγητής Χημείας και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Αναστάσιος Χρηστομάνος (1841-1906). Το αρχικό κτίριο ήταν διώροφο, με λειτουργικό ημιυπόγειο προς την πλευρά της Χαριλάου Τρικούπη, τον πιο σημαντικό δρόμο της περιοχής εκείνη την εποχή. Η 16η Αυγούστου 1911 ήταν μια καταραμένη μέρα για το Παλαιό Χημείο. Η πυρκαγιά που ξέσπασε, από άγνωστη αιτία, κατέκαψε το μεγαλύτερο μέρος του, προκαλώντας σοβαρές καταστροφές. Πέντε χρόνια αργότερα οι ζημιές αποκαταστάθηκαν, προστέθηκε ο δεύτερος όροφος, ενώ μια δεκαετία αργότερα χτίστηκε ο τρίτος.

Ποιοι στεγάστηκαν

Στο κτίριο στεγάστηκαν, εκτός από τη Φυσικομαθηματική Σχολή, το Εθνικό Χημείο, το Γενικό Χημείο του Κράτους, το Εθνικό Γραφείο Μέτρων και Σταθμών, η Γεωδαιτική Επιτροπή, η Θαλασσογραφική Εταιρεία, η Φυσιοδιφική Εταιρεία, το Βοτανικό Μουσείο, ο Ομιλος Φίλων Ασυρμάτου, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός του Πανεπιστημίου Αθηνών και το Μουσείο Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας. Εκτός από τις αίθουσες εργαστηρίων και γραφείων διαθέτει τρία αμφιθέατρα, το Μεγάλο Αμφιθέατρο Μεγάρου Φυσικής στον κεντρικό χώρο του πρώτου και του δεύτερου ορόφου, χωρητικότητας 350 ατόμων, το Μικρό Αμφιθέατρο Μεγάρου Φυσικής στο ισόγειο, χωρητικότητας 80 ατόμων, και το Μικρό Αμφιθέατρο Φαρμακευτικής στον τρίτο όροφο, χωρητικότητας 100 ατόμων.
Το Παλαιό Χημείο συνδέεται άμεσα με τους εθνικούς και δημοκρατικούς αγώνες φοιτητών και διδασκόντων την εποχή της Κατοχής και της επταετίας και με τους αγώνες για την ανεξαρτητοποίηση της Κύπρου. Την ημέρα της απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Γερμανούς κατακτητές ο πειραματικός ραδιοσταθμός του εργαστηρίου της Φυσικής που βρισκόταν στο ισόγειο μετέδωσε πρώτος την είδηση. Η κεραία υπάρχει ακόμα στην ταράτσα του κτιρίου. Μετά την οικοδόμηση της Σχολής Θετικών Επιστημών στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου και τη σταδιακή μεταφορά των εργαστηρίων στους νέους χώρους, το Παλαιό Χημείο άρχισε να μαραζώνει. Το κτίριο, τελικώς, σώθηκε και σήμερα φιλοξενεί μία βιβλιοθήκη-κόσμημα.

Οι χώροι, η δωρεά του Ιδρύματος  Νιάρχου και το δέντρο του Ωνάση


Η βιβλιοθήκη καταλαμβάνει χώρους στο ισόγειο, στον πρώτο και τον δεύτερο όροφο του κτιρίου του Παλαιού Χημείου. Περιλαμβάνει δύο μεγάλα και καθαρά αναγνωστήρια και μία αίθουσα πολυμέσων, όπου υπάρχουν υπολογιστές. Πολλά τραπέζια δεν διαθέτουν ενσωματωμένες πρίζες, ώστε να μπορεί ο χρήστης της βιβλιοθήκης να φορτίζει τον φορητό υπολογιστή του, ούτε ατομικά φωτιστικά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το κτίριο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο και οι παρεμβάσεις που μπορούσαν να γίνουν (ακόμα και να περαστούν καλώδια στους τοίχους) ήταν εξαιρετικά περιορισμένες. Περίοπτη θέση έχει η συλλογή σπάνιων βιβλίων που βρίσκεται στον δεύτερο όροφο και φιλοξενεί στις προθήκες της συγγράμματα χρονολογούμενα από τον 16ο αιώνα, τα οποία βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση. «Συνεργαστήκαμε με το τμήμα συντήρησης της Εθνικής Βιβλιοθήκης, που έκανε μια αυτοψία και μας πρότεινε κάποιες τεχνικές ώστε να βελτιώσουμε τις συνθήκες και να τα διατηρήσουμε» επισημαίνει η κυρία Στρακαντούνα.
Η βιβλιοθήκη «τροφοδοτείται» με βιβλία κυρίως μέσω δωρεών από καθηγητές της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ αλλά και άλλων πανεπιστημίων, από διδάκτορες, φοιτητές, ερευνητές, δικηγόρους, εκδοτικούς οίκους, δικηγορικούς συλλόγους και δικηγορικές εταιρίες. Επιπλέον, αυτήν την περίοδο υπάρχει σε εξέλιξη μία καμπάνια στην Ευρώπη, οργανωμένη από ομάδα Ελλήνων νομικών, οι οποίοι συγκεντρώνουν συγγράμματα και τα στέλνουν στη βιβλιοθήκη.
Πέρα από το έντυπο υλικό και τις χάρτινες σελίδες, η συλλογή της βιβλιοθήκης περιλαμβάνει ηλεκτρονικά βιβλία, περιοδικά και ελληνικές και διεθνείς νομικές βάσεις δεδομένων. Ο ενδιαφερόμενος, όμως, που θα αναζητήσει ξενόγλωσσα περιοδικά θα βρει τεύχη έως το 2011. Πρόσβαση σε τεύχη των τελευταίων ετών δεν υπάρχει, αφού η έντυπη συνδρομή έχει διακοπεί. Η βιβλιοθήκη, πάντως, διαθέτει μια ανοιχτή ψηφιακή συλλογή από διπλωματικές εργασίες και διδακτορικές διατριβές των φοιτητών της Νομικής, εξαιρετικά χρήσιμη στο πεδίο της έρευνας. Στο κομμάτι της ψηφιοποίησης κρύβεται, πάντως, ακόμη μία δυσλειτουργία. «Μολονότι έχουμε ψηφιοποιήσει παλιά βιβλία δικά μας αλλά και άλλα, που είναι υπό καθεστώς πνευματικής ιδιοκτησίας, με την άδεια των δημιουργών τους ή του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης, τα δεδομένα αυτά δεν είναι ακόμα προσβάσιμα στο κοινό» σημειώνει η κυρία Στρακαντούνα. Το έργο είναι έτοιμο, αλλά λείπει ο εξυπηρετητής (server)…
Η βιβλιοθήκη αυτή έγινε πραγματικότητα χάρη και στη δωρεά του ποσού των 400.000 ευρώ του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», που διατέθηκε για την αγορά του εξοπλισμού της. Το κτίριο του Παλαιού Χημείου ανακαινίστηκε πλήρως τόσο στους εσωτερικούς όσο και στους εξωτερικούς χώρους του με την επίβλεψη της Τεχνικής Υπηρεσίας του ΕΚΠΑ και τη συνεργασία του υπουργείου Πολιτισμού. Τη διαμόρφωση των κήπων ανέλαβε ο Βοτανικός Κήπος Ιουλίας και Αλεξάνδρου Ν. Διομήδους. Στον κήπο του κτιρίου, μάλιστα, υπάρχει και ένα κυπαρίσσι που φημολογείται ότι φύτεψε ο Αριστοτέλης Ωνάσης μαζί με έναν καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά τη δημιουργία της βιβλιοθήκης επόμενος στόχος της διοίκησης του ιδρύματος είναι η εγκατάσταση του Μουσείου Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας, η οποία έχει ήδη δρομολογηθεί. Με την ολοκλήρωσή της το κτίριο θα αποτελέσει έναν νέο χώρο πολιτισμού και «συνομιλίας» των θετικών και των νομικών επιστημών.

Info: Η βιβλιοθήκη της Νομικής Σχολής βρίσκεται στο κτίριο του Παλαιού Χημείου, στη συμβολή των οδών Σόλωνος 104 και Μαυρομιχάλη 17, στην Αθήνα. Λειτουργεί για το κοινό καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή από τις 08.30 έως τις 19.00. Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα: http://law.lib.uoa.gr

Πηγή : Από άρθρο στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία» 






)