Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

Το δράμα του μπασκετμπωλίστα αγωνιστή Γιώργου Μόσχου




Το δράμα του Γιώργου Μόσχου

Η 4η Απριλίου του 1968 έχει καταγραφεί -και δικαίως- ως ημερομηνία-σταθμός όχι μόνο για το μπάσκετ, αλλά για ολόκληρο τον ελληνικό αθλητισμό. Η ΑΕΚ, έχοντας μόνο Έλληνες παίκτες στη σύνθεσή της, έγινε η πρώτη ομάδα που έφερε ευρωπαϊκό τίτλο στην Ελλάδα, σε οποιαδήποτε διοργάνωση και άθλημα, βγάζοντας παράλληλα από την αφάνεια τη χώρα, καθώς ο τελικός του κυπέλλου κυπελλούχων κόντρα στη Σλάβια Πράγας απασχόλησε ιδιαίτερα τον διεθνή τύπο.
Και πώς να συμβεί διαφορετικά, αφού για πρώτη φορά 80.000 θεατές (!) παρακολουθούν έναν αγώνα μπάσκετ και άλλα 30.000 περίπου άτομα βρίσκονταν έξω από Καλλιμάρμαρο Στάδιο, ενώ από τις 6 το απόγευμα (ο τελικός ήταν προγραμματισμένος για τις 8:30 μμ) κυριολεκτικά δεν έπεφτε καρφίτσα. Το ρεκόρ Γκίνες για τη μεγαλύτερη προσέλευση θεατών σε αγώνα μπάσκετ διατηρείται μέχρι και σήμερα!
Ήταν τέτοιο το πλήθος και το πάθος για διάκριση που αξίζει να σημειωθεί πως ο απεσταλμένος της μεγάλης γαλλικής αθλητικής εφημερίδας Equipe, Πιερ Τεσιέ, έγραψε, μεταξύ άλλων στην ανταπόκρισή του: «Η 4η Απριλίου 1968 θα αποτελέσει σταθμό στην ιστορία του μπάσκετ (…) Θεέ μου, τι βοή ήταν αυτή χθες βράδυ στην Αθήνα! Ποτέ δεν έχει γίνει μία παρόμοια ατμόσφαιρα μπάσκετ, τόσο εξαιρετική, αλλά και τέτοιου πάθους».
Όμως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Η  ΑΕΚ της εποχής εκείνης είχε δείξει ότι είχε το τσαγανό μεγάλης ομάδας καλαθοσφαίρισης. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η ΑΕΚ υπήρξε η πρώτη ελληνική ομάδα που έφθασε σε φάιναλ φορ ευρωπαϊκού κυπέλλου (το 1966) και πως διέθετε πολύ σπουδαίους παίκτες.

 Ο Γ. Μόσχος στο κέντρο της κάτω σειράς

Τέτοιες μέρες λοιπόν πριν από 52 χρόνια.  Η πολιτική ζωή του τόπου σε αναταραχή. Είναι Μάρτιος του ’66.  Η ομάδα όμως μπάσκετ της ΑΕΚ είχε το δικό της λόγο να «ταράσσει» και να απογειώνει αθλητικά τη χώρα, που «έβλεπε» στο πρόσωπο των «ηρώων» της, τον Έλληνα, που έμαθε να μάχεται, μέσα και έξω από τα σύνορα.
Η ΑΕΚ προκρίνεται στο 1ο Φάιναλ Φορ του Πρωταθλητριών, αλλά το δράμα του πλέι μέικερ της «Ένωσης», Γιώργου Μόσχου σημάδεψε ολόκληρη τη διοργάνωση και επισκίασε δικαιολογημένα την «κιτρινόμαυρη» επιτυχία.
Ο 28χρονος αθλητής με την καρδιά αετού δεν ταξίδεψε με την αποστολή στο Μιλάνο, αλλά έφτασε στην ιταλική πόλη μόνος του, από το Λονδίνο, όπου είχε σπεύσει μυστικά για θεραπείες προκειμένου ν’ αντιμετωπίσει την επάρατη νόσο, που (τελικά) του έφαγε τα σωθικά.  Ο αγώνας με την Σλάβια Πράγας ήταν ο τελευταίος του. Παρά την προσπάθεια, που κατέβαλε στο πρώτο ημίχρονο του ημιτελικού με τη Σλάβια, δεν μπόρεσε ν’ ανταποκριθεί. Ο οργανισμός του ήταν εξασθενημένος.
Ο Γιώργος Μόσχος μετά το τέλος της αναμέτρησης επέστρεψε με τον τότε έφορο της ομάδας Δημήτρη Τράγο στην Αθήνα.

 Το τελευταίο του παιγνίδι

Ο Γιώργος Μόσχος «έφυγε» από τη ζωή τον Δεκέμβριο του ’66. Οι συμπαίκτες του δεσμεύθηκαν και αφιέρωσαν στη μνήμη του το Κύπελλο Κυπελλούχων του ’68. Η επίσημη ΑΕΚ έδωσε το όνομά του στο Κλειστό της Νέας Φιλαδέλφειας, που ολοκληρώθηκε το 1989, αλλά κατεδαφίστηκε δίχως λόγο και αιτία το 2003, μαζί με το «Νίκος Γκούμας».
Το δημοσίευμα που ακολουθεί αναφέρει όσα γράφτηκαν για τον αείμνηστο άσο τόσο στο  Βιβλίο της ΠΑΕ «90 χρόνια – Η ιστορία της ΑΕΚ» όσο και σε διάφορους ιστότοπους που τίμησαν τον μεγάλο αγωνιστή:
«Από τις εμβληματικές μορφές του Τμήματος Μπάσκετ της ΑΕΚ ήταν ο Γιώργος Μόσχος, ένας γκαρντ με αξιοζήλευτες δυνατότητες και καρδιά «μικρού παιδιού», όπως έλεγαν γι’ αυτόν όσοι τον γνώριζαν. Ξεκίνησε την καριέρα του από την ιστορική ομάδα του Πανελληνίου, με τη φανέλα του οποίου κατέκτησε το Πρωτάθλημα το 1957, μεταπήδησε στον Ηρακλή την περίοδο 1960-61 και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, με την οποία κατέκτησε τέσσερα Πρωταθλήματα (1963, 1964, 1965, 1966), ενώ συμμετείχε στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών επίσης το 1966, όπου έλαβε μέρος στον ημιτελικό με τη Σλάβια Πράγας.
Παρά το γεγονός ότι ο καρκίνος στους λεμφαδένες είχε πετύχει την… ανατροπή σε αυτή την άνιση μάχη με τον Γιώργο Μόσχο, ο Έλληνας πλέι μέικερ κρατούσε το στόμα ερμητικά κλειστό… Μόλις τρεις άνθρωποι από την ομάδα γνώριζαν το σοβαρό πρόβλημα υγείας του· ο τεχνικός, Μίσσας Πανταζόπουλος, ο πρόεδρος, Βασίλης Χατζηγιάννης και ο γιατρός, Μίμης Γιαννακόπουλος, αλλά η αποκάλυψη δεν άργησε να έρθει…



Ο Γιώργος Μόσχος πήγε σ’ εκείνο το φάιναλ φορ γνωρίζοντας ότι έχει νοσήσει από καρκίνο, αλλά προτίμησε να το αποκρύψει και να υπερβάλει εαυτόν με στόχο την ευρωπαϊκή διάκριση που τόσο επιθυμούσε ο ίδιος και οι συμπαίκτες του. Ο Μόσχος μάλιστα – σύμφωνα με τις «Εικόνες» της εποχής – πήγαινε συχνά στο Λονδίνο για θεραπείες. Δεν το ήξερε κανείς. Από το Λονδίνο ταξίδεψε μόνος του στην Ιταλία για να πάρει μέρος στο φάιναλ φορ. Το βράδυ της 30ης Μαρτίου 1966, κατά τη διάρκεια του ημιτελικού με τη Σλάβια, ο Γιώργος Μόσχος αποκαλύπτει στην ανάπαυλα του ημιχρόνου στο φίλο και συμπαίκτη του Γιώργο Αμερικάνο το πρόβλημα της υγείας του!
Αιτία η «κατσάδα» του αρχηγού για τη μέτρια απόδοση του. «Να Γιώργο, δες γιατί δεν μπορώ να τρέξω», είπε στον Αμερικάνο ο Μόσχος, δείχνοντας του τα σημάδια που είχε ήδη αρχίσει να αφήνει η αρρώστια στο σώμα του, και οι δύο του αγκαλιάστηκαν κι έκλαιγαν στα αποδυτήρια. Το σοκ ήταν μεγάλο για όλους.
Η ΑΕΚ έφυγε ηττημένη από τη Σλάβια, αλλά αυτό δεν ήταν το πιο μεγάλο της πλήγμα. Εκείνη η αναμέτρηση ήταν η τελευταία της καριέρας του, αφού ο Γιώργος Μόσχος, έχασε τη μάχη με την επάρατο νόσο στις 28 Δεκεμβρίου 1966, σε ηλικία είκοσι εννέα ετών, αφήνοντας πίσω του «παρακαταθήκη» το ήθος, την προσφορά του και φυσικά, τις αδιαμφισβήτητες ικανότητες του.
Η θητεία του Μόσχου σε επίπεδο Εθνικών ομάδων άρχισε… καθυστερημένα και συγκεκριμένα στις 15 Μαΐουτου 1965, όταν και αγωνίστηκε στον πρώτο του αγώνα με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, απέναντι στην Ρουμανία (ήττα με 68-75). Η αξία του, πάντως, του χάρισε μία θέση, λίγους μήνες αργότερα μαζί με τον Χρήστο Ζούπα, στη Μικτή Ευρώπης, με την ασθένεια του, όμως, να πλησιάζει στην… κορύφωση. Όσοι πάντως τον έζησαν θυμούνται έναν δυναμικό και θαρραλέο γκαρντ, με ξεχωριστές ικανότητες στη διείσδυση και στον χειρισμό της μπάλας.




Δύο χρόνια αργότερα και αφού ο Γιώργος Μόσχος είχε φύγει από τη ζωή, η ΑΕΚ πήρε εκδίκηση από την Σλάβια Πράγας, αυτή τη φορά στον αξέχαστο τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο. 
Οι συμπαίκτες του δεν τον ξέχασαν ποτέ. Του αφιέρωσαν το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1968, ενώ το κλειστό γήπεδο της ΑΕΚ, που ολοκληρώθηκε το 1989 στη Νέα Φιλαδέλφεια, δίπλα από το «Νίκος Γκούμας», πήρε το όνομα του.

Για την ιστορία


Το μεγάλο κενό που άφησε ο Γιώργος Μόσχος κάλυψε στο τουρνουά ο  Νίκος Νεσιάδης. Ο τελευταίος, 18 ετών τότε,  ήταν ο «Βενιαμίν» της ΑΕΚ της εποχής, ο 13ος της αποστολής, και εκείνος, που κατ’ εντολήν  του κόουτς Μίσα Πανταζόπουλου, «επιστρατεύτηκε» για να καλύψει το κενό του Μόσχου στον μικρό τελικό με ΤΣΣΚΑ Μόσχας…
Η ΑΕΚ έφθασε στο Final 4 του 1965–66 FIBA European Champions Cup νικώντας σε διπλούς αγώνες τις ομάδες Wisła Kraków (72-71 εντός και 81-79 εκτός στον Α’ γύρο) και την  Wydad Casablanca (113-96 εκτός και 125-76 εντός στον Β’ γύρο),
Στα ημιτελικά η ΑΕΚ έχασε από την Slavia VŠ Praha 103-73 ενώ στον αγώνα για την 3η θέση έχασε από την CSKA Moscow 85-62. Κυπελούχος αναδείχθηκε η Simmenthal Milano. 


Μετά θάνατον ο Μόσχος βραβεύθηκε σε ειδική εκδήλωση για την επέτειο των σαράντα ετών από την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων, στις 6 Απριλίου του 2008.
Στις 26 Μαρτίου του 2016 η επίσημη ΑΕΚ τίμησε τη μνήμη του, μαζί με τους υπόλοιπους ήρωες του πρώτου φάιναλ φορ της Ένωσης στο Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1966.
Το όνομα του Γιώργου Μόσχου δεν πρόκειται να σβηστεί ποτέ από την ιστορία της ΑΕΚ, όπως δε σβήστηκε, ακόμα κι όταν το κλειστό που έφερε το όνομα του γκρεμίστηκε μαζί με το ποδοσφαιρικό γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας το 2003.
Όνειρο κάθε «κιτρινόμαυρου» φιλάθλου είναι το όνομα Γιώργος Μόσχος να επανακοσμήσει τη νέα έδρα της Ένωσης, όταν αυτή αποχωρήσει από το ΟΑΚΑ και βρει τη νέα δική της «στέγη»…



Πηγές:
Wikipedia

Μάτια, όραση και καταρράκτης




Μάτια, όραση και καταρράκτης

10 πράγματα που πρέπει να ξέρετε κατά περίπτωση με συμβουλές από τον χειρουργό-οφθαλμίατρο Δρ. Αναστάσιο Ι. Κανελλόπουλο, MD, ιδρυτή και επιστημονικό διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision, καθηγητή Οφθαλμολογίας Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης, NYU Medical School,

Όραση: 10 πράγματα που πρέπει να ξέρετε για τα μάτια σας

Από Μαρία Τσιλιμιγκάκη
Τα μάτια είναι το δεύτερο πολυπλοκότερο όργανο του ανθρώπινου σώματος μετά τον εγκέφαλο, και γι’ αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία να τα προσέχουμε και να τα φροντίζουμε όσο καλύτερα μπορούμε.
Ο χειρουργός-οφθαλμίατρος Δρ. Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision, καθηγητής Οφθαλμολογίας Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης, NYU Medical School, παρουσιάζει μερικά δεδομένα γι’ αυτά που πιθανώς δεν γνωρίζετε:
1. Αποτελούν ένα επιστημονικό θαύμα.
Αρχίζουν να αναπτύσσονται δύο εβδομάδες μετά τη σύλληψη και μέχρι τον τοκετό οι βολβοί τους έχουν πάρει τα δύο τρίτα του τελικού μεγέθους τους. Έτσι, κατά τη γέννηση οι οφθαλμικοί βολβοί έχουν διάμετρο (από την πρόσθια επιφάνειά τους προς το πίσω μέρος του ματιού) 16,5 χιλιοστά και μέχρι τα 13 μας χρόνια έχουν πάρει το τελικό μέγεθος των 24 χιλιοστών. Επιπλέον, τα μάτια μας λειτουργούν σαν υπερεξελιγμένες κάμερες, αφού μπορούν να εστιάσουν εξίσου καλά μακριά και κοντά, προσαρμόζονται αυτόματα στις συνθήκες φωτισμού (μέρα, νύχτα, ημίφως) και βλέπουν ευρυγώνια. Τέλος, διαθέτουν σχεδόν 2 εκατομμύρια κινητά τμήματα!
2. Είναι υπεύθυνα για τη... μάθηση και για τη μνήμη.
Έχει υπολογιστεί ότι το 80% όσων μαθαίνουμε και το 80% των αναμνήσεών μας καθορίζονται απ’ όσα βλέπουμε.
3. Βλέπουν τα τρία βασικά χρώματα (κόκκινο, μπλε και πράσινο) αλλά αντιλαμβάνονται σχεδόν 10 εκατομμύρια διαφορετικές αποχρώσεις.
Αυτές δημιουργούνται με ανάμιξη των τριών βασικών χρωμάτων, καθώς το φως (που είναι άχρωμο) αντανακλάται στα διάφορα αντικείμενα. Οι περισσότερες αποχρώσεις που αντιλαμβάνονται προέρχονται από το πράσινο χρώμα.
4. Είναι κλειστά για 5 δευτερόλεπτα κάθε λεπτό.
Κάθε βλεφάρισμα διαρκεί περίπου ένα δέκατο του δευτερολέπτου, αλλά μπορεί να βλεφαρίζουμε από 2 έως 50 φορές το λεπτό (ο μέσος όρος είναι 15-20 φορές). Επομένως, κάθε λεπτό της ζωής περνάμε έως και 5 δευτερόλεπτα με τα μάτια κλειστά! Μοναδική εξαίρεση σε αυτό αποτελούν τα νεογέννητα μωρά, διότι το βλεφάρισμα αρχίζει μετά τον 6ο μήνα της ζωής.
5. Διαθέτουν τους πιο γυμνασμένους μυς του σώματος.
Κάθε μάτι διαθέτει 6 μυς οι οποίοι συνεργάζονται ασταμάτητα για να εξασφαλίζουν την ακρίβεια κίνησης που απαιτεί η αέναη παρακολούθηση των αντικειμένων και των προσώπων που μας περιβάλλουν.
6. Διαθέτουν εκατομμύρια κύτταρα.
Υπάρχουν δύο βασικά είδη κυττάρων που είναι υπεύθυνα για την όραση: τα ραβδία και τα κωνία. Τα κύτταρα αυτά δέχονται το φως (φωτοϋποδοχείς) και βρίσκονται στον αμφιβληστροειδή χιτώνα των ματιών (στο πίσω μέρος τους). Τα μάτια μας διαθέτουν πάνω από 130 εκατομμύρια ραβδία, τα οποία μας βοηθούν να βλέπουμε καλύτερα στο σκοτάδι, και 7 εκατομμύρια κωνία που μας βοηθούν να βλέπουμε τα χρώματα και τις λεπτομέρειες.
7. Η ίριδά τους είναι μοναδική σε κάθε άτομο.
Ενώ τα δακτυλικά αποτυπώματα φέρουν 40 ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τα καθιστούν μοναδικά για κάθε άτομο, η ίριδα διαθέτει 256, γι’ αυτό και το σκανάρισμά της θεωρείται η πιο ασφαλής μέθοδος ταυτοποίησης ενός ατόμου.
8. Το χρώμα τους οφείλεται στη μελανίνη.
Η μελανίνη είναι η χρωστική ουσία που δίνει στο δέρμα και στα εξαρτήματά του (μαλλιά, φρύδια κ.λπ.) το χρώμα τους. Όταν η μελανίνη είναι άφθονη στα μάτια, αυτά γίνονται καφέ αλλά όταν είναι λιγοστή γίνονται γαλάζια. Αν, πάντως, έχετε γαλάζια μάτια διαθέτετε έναν κοινό απόγονο με κάθε άλλο γαλανομάτη κάτοικο του πλανήτη, σύμφωνα επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης.
Σε μελέτη που είχαν δημοσιεύσει το 2008 στο επιστημονικό περιοδικό Human Genetics είχαν εντοπίσει μια γενετική μετάλλαξη που συνέβη πριν από 6.000 έως 10.000 χρόνια και ευθύνεται για το χρώμα των ματιών όλων των γαλανομάτηδων που ζουν σήμερα στη Γη! Τα υπολειπόμενα γονίδια που καθορίζουν το χρώμα των ματιών, όπως το μπλε και το πράσινο, μπορεί να παραμείνουν ανενεργά για αρκετές γενιές πριν επανεμφανιστούν σε ένα άτομο.
9. Δεν μπορούν να μεταμοσχευθούν.
Προς το παρόν δεν είναι δυνατή η μεταμόσχευση οφθαλμών που θα αποκαταστήσει την όραση τυφλών ανθρώπων, διότι το οπτικό νεύρο είναι πάρα πολύ πολύπλοκο και ευαίσθητο (υπολογίζεται ότι διαθέτει πάνω από 1 εκατομμύριο νευρικές ίνες που συνδέουν το μάτι με το κέντρο της όρασης στον εγκέφαλο). Επιπλέον, οι επιστήμονες δεν έχουν βρει τρόπο να δημιουργούν στο εργαστήριο υγιή αμφιβληστροειδικά κύτταρα
10. Επουλώνονται πολύ γρήγορα.
Τα μάτια έχουν την ικανότητα να διηθούν την σκόνη και τις ακαθαρσίες, και να επιδιορθώνουν τις μικρές γρατζουνιές στην επιφάνειά τους μέσα σε 48 ώρες, παρότι η εξωτερική στοιβάδα τους (ο κερατοειδής χιτώνας) είναι ο μοναδικός ιστός του σώματος που δεν έχει παροχή αίματος.

10 πράγματα που πρέπει να ξέρετε για τον καταρράκτη


Τί σκέφτεστε όταν ακούτε την πάθηση «καταρράκτης»; Πιθανώς ό,τι ο πολύς κόσμος: πρόβλημα στα μάτια που αφορά τους ηλικιωμένους.
Αν και αυτό είναι αναμενόμενο, δεδομένου ότι τον εκδηλώνουν πάνω από τους μισούς ανθρώπους που ξεπερνούν τα 70 τους χρόνια και πάνω από το 70% των 80άρηδων, ο καταρράκτης δεν αφορά αποκλειστικά την τρίτη ηλικία. Αντιθέτως, μπορεί κάλλιστα να εμφανιστεί και σε 40άρηδες ή 50άρηδες, οι οποίοι μισοκλείνουν τα μάτια ή τα καταπονούν για να καταφέρουν να δουν καθαρά (ιδιαίτερα όταν σκοτεινιάζει), αλλά δεν ξέρουν (ακόμα) ότι τον έχουν αναπτύξει.
Τι είναι λοιπόν ο καταρράκτης και ποιοι κινδυνεύουν να τον εκδηλώσουν; Και πάλι ο χειρουργός-οφθαλμίατρος Δρ. Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος μας παραθέτει 10 πράγματα που πρέπει να ξέρουμε γι’ αυτόν:
1. Είναι μία νόσος ηλικίας σχεδόν 2.000 ετών.
Οι πρώτες αναφορές για τον καταρράκτη χρονολογούνται από τον 1ο αιώνα μ.Χ. (πιθανώς το 29 μ.Χ.) στο έργο De Medicina, το οποίο έγραψε ο ρωμαίος συγγραφέας και (ενδεχομένως) ιατρός Αύλος Κορνήλιος Κέλσος.
2. Δεν σχηματίζεται πάνω στο μάτι.
Ο περισσότερος κόσμος νομίζει ότι ο καταρράκτης αναπτύσσεται επειδή δημιουργείται ένα θολό στρώμα πάνω στον κρυσταλλοειδή φακό του ματιού. Στην πραγματικότητα όμως το θόλωμα δημιουργείται στο εσωτερικό του ματιού, όταν διασπαστούν οι πρωτεΐνες που αποτελούν τον φυσιολογικά διαυγή φακό του ματιού. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι ασθενείς δεν νιώθουν καμία οφθαλμική ενόχληση από τον καταρράκτη τους και τον αντιλαμβάνονται μόνο όταν αρχίσει να επηρεάζεται σημαντικά η όρασή τους.
3. Η ηλικία δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας κινδύνου.
Αν και ο καταρράκτης εκδηλώνεται κυρίως στις ηλικίες 60 και 70 ετών, η ανάπτυξή του συνήθως έχει αρχίσει πολύ νωρίτερα. Επιπλέον, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που προδιαθέτουν για ταχύτερη εμφάνισή του. Τέτοιοι παράγοντες είναι ορισμένα νοσήματα (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης), η χρήση ορισμένων φαρμάκων (π.χ. λήψη κορτιζόνης για μεγάλο χρονικό διάστημα), ατυχήματα με τραυματισμό του οφθαλμού και η υψηλή μυωπία (πάνω από 10 βαθμούς) κυρίως σε γυναίκες. Άλλοι παράγοντες κινδύνου που, αθροιστικά, φαίνεται να σχετίζονται με την πρόωρη εμφάνιση καταρράκτη είναι το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ και η παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο. Ενδέχεται επίσης να παίζει ρόλο και το οικογενειακό ιστορικό καταρράκτη.
4. Το θόλωμα της όρασης δεν είναι το μοναδικό σύμπτωμα.
Μπορεί να είναι το πιο γνωστό, αλλά υπάρχουν και άλλα πολύ χαρακτηριστικά, όπως το να βλέπει κανείς φωτοστέφανα γύρω από τα λαμπερά φώτα (π.χ. τη νύχτα, όταν έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση ένα αυτοκίνητο), η διπλωπία (βλέπει τα πράγματα διπλά) και το ξεθώριασμα των χρωμάτων γύρω του (αυτό γίνεται αντιληπτό κυρίως μετά την εγχείρηση, όταν ξαφνικά ο κόσμος γίνεται πιο πολύχρωμος και λαμπερός).
Ένα άλλο σύμπτωμα είναι ότι ξαφνικά αρχίζει να αυξάνεται η μυωπία ή να μειώνεται η υπερμετρωπία που έχει ένα άτομο, με συνέπεια να πρέπει να αλλάξει τα γυαλιά του. Ο ασθενής μπορεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες και σε συνθήκες έντονου φωτισμού (π.χ. μια μέρα με πολύ ήλιο να δυσκολεύεται να κατέβει μια σκάλα με λευκά σκαλοπάτια). Αυτά τα συμπτώματα δυστυχώς ακόμη και σήμερα δεν ελέγχονται συστηματικά από πολλούς χειρουργούς-οφθαλμιάτρους που αξιολογούν καθημερινά πιθανούς ασθενείς, λέει ο Δρ. Κανελλόπουλος.
5. Μπορεί να προσβάλλει μόνο το ένα μάτι.
Αν και πιο συνηθισμένος είναι ο αμφοτερόπλευρος καταρράκτης, είναι πιθανό να αναπτυχθεί θόλωμα του κρυσταλλοειδούς φακού μόνο στο ένα μάτι (για παράδειγμα, αυτό συμβαίνει όταν ο καταρράκτης εκδηλώνεται έπειτα από ένα κτύπημα ή τραυματισμό στο ένα μάτι).
6. Είναι μύθος ότι δεν πρέπει να χειρουργηθεί αν δεν «ωριμάσει».
Η απόφαση για επέμβαση δεν λαμβάνεται με βάση τον βαθμό ωρίμανσης του καταρράκτη, αλλά με τις απαντήσεις του ασθενούς σε τέσσερα βασικά ερωτήματα που έχει θεσπίσει η Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας (AAO). Επηρεάζει ο καταρράκτης τις καθημερινές δραστηριότητες; Επηρεάζει την ικανότητα ασφαλούς οδήγησης τη νύκτα; Εμποδίζει την ενασχόληση με υπαίθριες δραστηριότητες; Μπορεί να αντιμετωπιστεί με άλλους τρόπους (π.χ. με πιο έντονο φωτισμό στο σπίτι, μεγεθυντικό φακό στο διάβασμα, γυαλιά ηλίου με πολωμένους φακούς κ.λπ.); Αν οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δείξουν ότι ο καταρράκτης επηρεάζει την καθημερινή ζωή, πρέπει να χειρουργηθεί (συνήθως αυτό συμβαίνει όταν το θόλωμα του φακού έχει μειώσει κατά 50% την όραση).
7. Η εγχείρηση για τον καταρράκτη είναι η πιο ασφαλής της Ιατρικής!
Καμία χειρουργική επέμβαση δεν έχει μηδενικό ποσοστό επιπλοκών. Παρότι λοιπόν η εγχείρηση για τον καταρράκτη έχει ποσοστό επιτυχίας 96%, πολύ σπάνια παρατηρούνται επιπλοκές όπως φλεγμονή, μετακίνηση του ενδοφακού (ο τεχνητός φακός που αντικαθιστά τον φυσικό) ή και ακόμη αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Τα συμβάντα αυτά αποδεικνύουν πως ακόμα και η πολύ απλή αυτή επέμβαση πρέπει να πραγματοποιείται με άκρα σοβαρότητα και έγκριτη και έμπειρη ιατρική παρακολούθηση, τονίζει ο Δρ. Κανελλόπουλος.
8. Η εγχείρηση είναι πολύ γρήγορη.
Ουσιαστικά τελειώνει μέσα σε 15 λεπτά, καθώς γίνεται με τοπική αναισθησία, απαιτεί πολύ μικρή τομή (με τα nanosecond laser είναι μόλις 1,6 χιλιοστά) και δεν χρειάζεται ράμματα. Ωστόσο η συνολική παραμονή του ασθενούς στο ιατρείο είναι περίπου 2 ώρες, διότι η χειρουργική ομάδα χρειάζεται κάποιο χρόνο για να προετοιμάσει τον ασθενή για την επέμβαση και να φροντίσει για την ανάρρωσή του.
9. Ο καταρράκτης δεν μπορεί να υποτροπιάσει.
Μήνες ή χρόνια ύστερα από την επέμβαση, η όραση μπορεί να θολώσει πάλι. Παρότι πολύς κόσμος νομίζει ότι αυτό σημαίνει υποτροπή, στην πραγματικότητα δεν είναι, διότι ο φυσιολογικός φακός του ματιού έχει αντικατασταθεί από συνθετικό ο οποίος δεν θολώνει. Αυτό που συμβαίνει μερικές φορές είναι ότι θολώνει η μεμβράνη στήριξης του τεχνητού φακού. Το θόλωμα αυτό χρειάζεται αντιμετώπιση με ειδικό λέιζερ (Yag laser), αλλά χωρίς να απαιτηθεί νέα τομή στο μάτι.
10. Υπάρχουν τρόποι προστασίας.
Αν και κανένας δεν μπορεί να σταματήσει το ρολόι του χρόνου, τον κίνδυνο εμφάνισης καταρράκτη μειώνει η χρήση καλών γυαλιών ηλίου χειμώνα-καλοκαίρι (και η αντικατάστασή τους κάθε 2 χρόνια), η κατανάλωση άφθονων φρούτων και λαχανικών πλούσιων σε αντιοξειδωτικές ουσίες (ειδικά σε βιταμίνη C), η αποφυγή του καπνίσματος, ο περιορισμός του αλκοόλ και η προστασία ή ο σωστός έλεγχος του διαβήτη.